Cognito Ergo Sum

சோதனைப் பதிவு

2007-02-15T03:04:00.000-08:00

என்னால் தமிழுக்கு வந்த சோதனை முடிந்துவிடுமென்று நினைத்தேன், but I am coming again.

இன்சுலின் தொடங்கப்பட்ட நேரம்-பகுதி 3

2006-12-15T11:05:00.000-08:00

மக்களே..சர்க்கரை நோய் பற்றி நான் இட்டுக்கொண்டிருக்கும் பதிவுகளில் இதுவும் ஒன்று.

முந்தைய பதிவுகள் இங்கே..

இன்சுலின் தொடங்கப்பட்ட நேரம் http://paradise-within.blogspot.com/2006/12/blog-post_14.html

இன்சுலின் தொடங்கப்பட்ட நேரம்-பகுதி 2 http://paradise-within.blogspot.com/2006/12/2.html

சர்க்கரை வந்தாகிவிட்டது...தினமும் இருமுறை இன்சுலின் ஊசி போட்டுக் கொள்ளும் ஒரு நிலை. இதுதான் முடிவா? இல்லை என்று அடித்துச் சொல்வேன். சரியான கோணத்தில் பயணித்தால் ஒரு புதிய உலகத்துக்குள் நான்/நீங்கள் நுழையலாம். அதற்கு ஆதாரமாக மருத்துவமனையில் எனக்கு தரப்பட்ட Diet Planஐ இங்கு தர விரும்புகிறேன்.

காலை 6-6:30

காபி அல்லது தேனீர் அல்லது பால் 150 மில்லி- சர்க்கரை பதிலாக crystal fructose பயன் படுத்த வேண்டும். Crystal fructose????? இங்கே பாருங்கள். www.diabeticsugar.com

காலை 8-8:30

1. 3 இட்லி அல்லது 3 தோசை அல்லது 2 சப்பாதி அல்லது 3 சிறிய அடை
2. கூட சாம்பார் 1/2 கப், சட்னி 1/2 கப் (தேங்காய் மற்றும் நிலக்கடலை சட்னிக்கு பெரிய தடா), மற்றும் காய்கள், கீரைக்கூட்டு எவ்வளவு வேண்டுமானாலும்.

காலை 10-11

1. ஏதாவது பயறு அவித்தது ஒரு கப்
2. காய்கறி சாலட்
3. அரை ஆப்பிள் அல்லது ஆரஞ்சு அல்லது சாத்துக்குடி அல்லது ஒரு கீற்று பப்பாளி அல்லது தர்பூசனி அல்லது ஒரு கொய்யா.
4. மோர்..எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் அல்லது காய்கறி சூப் ஒரு கப்.

மதியம் 1-1:30
1. சாதம் 225 கிராம் (ஒரு சிறிய டேபிள் டாப் தராசு இருத்தல் நலம்)
2. காய்கள், கீரைக்கூட்டு எவ்வளவு வேண்டுமானாலும்.
3. சுண்டல் ஒரு கப்
4. சாம்பார் 1/2 கப்
5. ரசம் 1/2 கப்
6. மோர் ஒரு கப்.

மாலை 4-5
1. கோதுமை ரொட்டித் துண்டுகள் 2 அல்லது 3 மாரி பிஸ்கட்டுகள்.
2. காபி அல்லது தேனீர் அல்லது பால் 150 மில்லி- சர்க்கரை பதிலாக crystal fructose.
3. காய்கறி சாலட்

இரவு 8-8:30
காலை உணவு போல

மக்களே...இது ராஜ உணவு போல இல்லை? ஒரு சாதாரண ஆளைவிட சர்க்கரை உள்ளவர்கள் சாப்பிடும் உணவும், முறையும் ஒரு 'blessing in disguise' effectஐ கொடுக்கிறது தானே? பிறகென்ன? சர்க்கரைக்கு எதிரான ஓட்டத்தை வேகமாக ஓடுவோம். Come lets fight a good fight.

இன்சுலின் தொடங்கப்பட்ட நேரம்-பகுதி 2

2006-12-14T10:24:00.000-08:00

மக்களே...இன்சுலின் தொடங்கப்பட்ட நேரம்-பகுதி 1க்கு கீழ்க்கண்ட உரலியை சுட்டுங்கள்.
http://paradise-within.blogspot.com/2006/12/blog-post_14.html

பகுதி ஒன்றில் பின்னூட்டம் இட்ட ப்ரதீப் அவர்கள் என்ன சொன்னார் என்பதை நான் அப்படியே copy & paste செய்கிறேன். He has a very valid point here. மரபின் காரணமாக வரக்கூடிய சர்க்கரையைப் பற்றி அவர் அழகாக் விளக்கியுள்ளதைப் பாருங்கள்.

"அகத்தீ,

சரியான நேரத்தில் விடப்பட்ட எச்சரிக்கை. பெற்றோருக்குச் சர்க்கரை இருந்தால் எந்த வயதாக இருந்தாலும் அனைத்து நல்ல பழக்கங்களையும் கடைப் பிடித்தாலும் வருசத்துக்கு ஒருமுறை செக்கப் செய்து கொள்வதும் அதீத கவனத்துடன் இருப்பதும் அவசியம்.

எங்க அப்பாவுக்கும் இருந்தது :(

உங்களிடம் இன்னொரு கோரிக்கை. அவ்வப்போது மருத்துவர்களின் அறிவுரைகளையும் என்னென்ன உணவுக் கட்டுப்பாடுகளைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்பதையும் நீங்கள் பதிவுகளாக எழுத வேண்டும். அத்தோடு மன தைரியத்தைத் தூண்டும் பதிவுகளையும் தாருங்கள்.

அன்புடன்,
பிரதீப்"

நன்றி ப்ரதீப்.

ப்ரதீப்புடைய வேண்டுகோளுக்கேற்ப நான் சில காரியங்களை பதிவுகளாக எழுதப் போகிறேன்.

மீண்டும் சந்திப்போம்.

இன்சுலின் தொடங்கப்பட்ட நேரம்

2006-12-14T00:36:00.000-08:00

மக்களே...சிறிது நாட்களாய் பயந்துக் கொண்டிருந்த காரியம் நடந்த போது மனதுக்கு கொஞ்சம் வருத்தமாய்த்தான் இருந்தது. ஏற்கனவே இருந்த சர்க்கரை கூடிப்போனதால் ஏற்ப்பட்ட சில உபாதைகளை என் உடம்பு தாங்க முடியவில்லை என்பதை என்னாலேயே நம்ப முடியவில்லை...காரணம், எனக்கு 34 வயதுதான் ஆகிறது.

பரிசோதனை மற்றும் சிகிச்சைக்காக கோவையில் இருக்கும் Coimbatore Diabetic Foundation என்ற ஸ்தாபனத்துக்கு போன போது அங்கு பார்த்த சில விடயங்களும் என்னுடைய பொதுவான் கருத்துக்களும் உங்கள் பார்வைக்கு.

Diabetes mellitus எனப்படுவது ஒரு நோயல்ல..அது உடலில் வரும் ஒரு குளறுபடி. இதற்கு மருந்தை விட கட்டுப்பாடு மிக முக்கியம். உணவு மற்றும் உடற்பயிற்சி மட்டுமே வாழ்நாளுக்கும் சர்க்கரையை கட்டுப்படுத்த போதுமானது. பாகிஸ்தான் கிரிக்கெட் வீரர் வாஸிம் அக்ரம் இதற்கு நல்ல உதாரணம்; a good example for success inspite of a disorder that can hamper one's progress. ஆகவே மருந்து கால், மதி முக்கால் என்பதை நாம் உணர வேண்டும். இல்லையெனில் மாத்திரைகள்...இன்சுலின் ஊசிதான்.

அடுத்தாக நாம் தெரிந்துக் கொள்ள வேண்டிய ஒன்று..சர்க்கரை யாருக்கு வேண்டுமானால் வரும்...அதற்கு வயது வரம்பு கிடையாது...குறிப்பாக, BPO மற்றும் மென்பொருள் துறையில் உள்ள இளைஞர்களை இது இன்று தாக்குகிறது. காரணம் அவர்களுடைய தாறுமாறான lifestyle...அதாவது குடி, புகை, துரித உணவு, மன அழுத்தம் and what not? 10, 12 வயது குழந்தைகளே சுமார் 10% உலகளவில் பாதிக்கப்படுவதாக கண்டறியப்பட்டிருக்கும் போது..நாம் வருமுன் காப்பது நல்லது.

கவணிக்கபட வேண்டிய இன்னொன்ரறு...சர்க்கரை ஒரு பரம்பரை பிரச்சினைகூட. குடும்பத்தில், அப்பா, அம்மா மற்றும் நெருங்கிய யாருக்காவது இது இருந்தால் இருபதுகளில் நாம் நம் உடல் மீது கவணம் கொள்ள வேண்டும். Otherwise, genes will play their ugly role.

அடுத்து நாம் கவணத்தில் கொள்ள வேண்டியது, அதீத சர்க்கரையால் பாதிக்கப்படும் நபர்களின் குடும்பத்தினரும் மன அழுத்தத்தினால் பாதிக்கப்படுகிறார்கல் என்ற ஒரு விடயத்தை. என்னால் என் மனைவி மிகவும் பீதியடைந்திருப்பது நான் கண்கூட கண்ட ஒன்று. ஒரு விரிவுரையாளராக வேலை பார்க்கும், மன உறுதி உள்ள என் மனைவியே இதை ஜீரணிக்க கஷ்டப்பட்டார் என்ற போது மற்றவர்களுடைய மனநிலை எவ்வாறாக பாதிக்கப்ப்டும்?

என்னுடைய வாழ்வின் முன் பகுதியில் நான் மேற்ச்சொன்னவற்றில் கவணக்குறைவாக இருந்ததால் இப்போது தினமும் இருமுறை இன்சுலின் ஊசி போட்டுக்கொள்ள வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளேன். அன்பான இளவயது மனைவி போக, 4 வயது, 8 மாதமென்று 2 மணியான பெண் குழந்தைகள் எனக்கு. என்னுடைய கவலைகள் எல்லாம் இவர்களைச் சுற்றித்தான். ஆனால் நான் இப்போது விழித்து விட்டேன். "வருமுன் காப்போம்" என்பது எவ்வளவு சத்தியமோ அதை போன்றது தான் "Its better to be late than never." ஆகவே சர்க்கரைக்கு எதிரான ஓட்டத்தை நான் சற்று தாமதமானாலும் தைரியமாக தொடங்கிவிட்டேன். அப்ப நீங்க?!

வெள்ளிப்பெண்

2006-12-11T07:33:00.000-08:00

வலிமையான பல போட்டியாளர்களைத் தள்ளி,
நீ வென்றிருக்கிறாய் பெருமைக்குரிய வெள்ளி.
நீ பிறந்தது ஒரு மூலையில் உள்ள புதுக்கோட்டை,
இன்று தொட்டிருப்பது பாராட்டுக்குரிய வெற்றிக்கோட்டை.

Keep up the good work Shanthi Soundarrajan.

Mediaக்கள் ஒரு அஞ்சு பாபி ஜார்ஜ்க்கும் ராஜ்யவர்த்தன் ரத்தோருக்கும் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை இந்த தமிழ்ப் பெண்ணுக்கு கொடுத்தால் நன்றாக இருக்கும். மிகவும் வறியதொரு குடும்பத்தில் பிறந்து, diet, training, sponsorship போன்ற வசதிகள் இல்லாமல் இந்த சாதனையை செய்திருக்கும் சாந்திக்கு தமிழக அரசு அறிவித்திருக்கும் 15 லட்ச ரூபாய் பரிசு போதாது. She deserves a lot more.

இது ஒரு Peter பதிவு

2006-12-09T08:58:00.000-08:00

மக்களே! என் மனைவி விரிவுரையாளராக வேலை பார்க்கும் கல்லூரியில் இயற்கை வளங்களை வருங்கால சந்ததிகளுக்காக பாதுகாப்பது எப்படி என்ற கருவை மையமாக வைத்து ஒரு மாநாடு நடக்கிறது. அது தொடர்பாக வெளியிடப்படும் மலருக்காக ஒரு Peter கவிதை கேட்டார்கள்..நானும் நம்ம Peter புலமைய எடுத்து விட..வந்ததுதான் இந்தக் கவிதை...படிச்சிப் பாருங்க மக்களே.

Nurture the nature for future

O Mankind! Vow to nurture the Mother Nature,
That you may grow in prosperity and healthy stature.
If with desire, this vision and vigour, you capture,
For ages nature will bless you with unsullied rapture.
From the denizens under the sun in the future,
You can avoid getting an evil nomenclature,
Of plundering the nature as a reckless thief
With scarring the earth your motto chief.
Be one with nature and make the world better
That you may not yourself pain and fetter,
And end even without an ounce of water.
Get onto the pro-nature constructive carriage,
Never will you regret this wonderful marriage
Where you stand as an ennobled soul tall
Be it winter, rain, summer, or fall.

அரசியல்(தீவிர)வாதிகள், அப்பாவி பொதுஜனம்

2006-12-07T12:47:00.000-08:00

எரிவாயு உங்களுக்கு,
சக்கைச் சானி எங்களுக்கு!

விமானம் உங்களுக்கு,
அது விடும் புகை எங்களுக்கு!

பொன்னி உங்களுக்கு,
புழுத்துப் போனது எங்களுக்கு!

வருமானம் உங்களுக்கு,
வரி எங்களுக்கு!

நிவாரணம் உங்களுக்கு,
ரணம் எங்களுக்கு!

லஞ்சம் உங்களுக்கு,
பஞ்சம் எங்களுக்கு!

பன்னீர் உங்களுக்கு,
கண்ணீர் எங்களுக்கு!

அரசியல்(தீவிர)வாதிகளே!
பதவி மட்டும் வேண்டும் உங்களுக்கு??!!
உதவி எப்ப வரும் எங்களுக்கு??!!

தூய மனதுக்கார துளசி அக்கா, பொன்மனம் கொண்ட பொன்ஸ்

2006-12-06T11:39:00.000-08:00

Titleல் உள்ள இந்த இரண்டு நல்ல உள்ளங்கள் இல்லையென்றால் எனக்கெல்லாம் தமிழ்மணமாவது, இ-கலப்பையாவது?!

ப்ளாக் என்ற ஒரு ஊடகத்தை கேள்விப்பட்ட ஒன்றிரண்டு மாதங்களுக்குள்ளேயே இப்படி பதிவுகள் போடுவேன் என்றோ, தமிழ்மணத்தில் உள்ள குறிச்சொற்கள் பகுதியில் என் பெயர் வருமென்றோ நான் கனவிலும் கூட நினைத்துப் பார்த்ததில்லை.

ஆங்கிலத்தில் உள்ள புலமையாலும், ஒரு Peter effectக்காகவும் Fire Within என்ற பெயரில் ஆங்கிலப் பதிவுகள் ஒன்றிரண்டு இட்டிருந்த என்னை அகத்தீ என்று பெயர் மாற்றி தமிழில் பதிவிட ஒரு உத்வேகத்தை கொடுத்தது துளசி அக்காவின் தாயுள்ளம் என்றால், பதிவுகளை 3,4 நாட்கள் தொடர்ச்சியாக கண்கானித்து, அவற்றை தமிழ்மணம் திரட்ட 100% ஏற்பாடு செய்தது பொன்ஸின் பொன்மனம்.

உங்கள் இருவருக்கும் என் உளமார்ந்த நன்றிகள். God bless you dear sisters.

ஜாதிகள் இரண்டு லட்சமொழிய வேறில்லை

2006-12-06T02:17:00.000-08:00

நான் ஒரு முதலியார்;
நான் நாயர், நான் நம்பியார்;
எல்லாவற்றுக்கும் முதல் யார்?

நான் வீரமுள்ள தேவர்.
மீசையை முறுக்கினால்
ஆயிரம் பேர் அடித்துச் சாவர்!

நான் ரெட்டியார்.
நான் செட்டியார்.
பணம் பண்ணுவதில் கெட்டி பார்!

நான் நெல்லைச்சீமை நாடார்.
வியாபாரக்கப்பலின் ராடார்.

நான் வடகலை, நான் தென்கலை
யாருக்கய்யா வேண்டும் ஒத்து வாழும் கலை?

நான் இந்து.
நான் கிறித்தவன்.
நான் முகம்மதியன்.

எல்லால் சரிதான்!!!
நீங்கள் மேன்மக்கள்தான்.
ஆனால் தெரியுமா உங்களுக்கு?!
நாங்கள் கடுமையாய் உழைப்பவர்.
நீங்கள் அதனால் பிழைப்பவர்.
நாங்கள் பாட்டாளிகள்;
என்றும் வறுமைக்கு கூட்டாளிகள்.

ஜஸ்ட் for fun

2006-12-05T19:24:00.000-08:00

நான் சிரிச்சேன்...நீங்களும் சிரிங்க...பல பேரு பாத்து சலிச்சிருக்கலாம்...ஆனா இந்தக் கத்துக்குட்டி இத ரொம்ப ரசிச்ச்சுங்கோ.

பொங்கியெழுதலால் நிரம்பும் சிறைகள்!

2006-12-04T07:54:00.000-08:00

சமத்துவம் கூறும் நல்ல பல மறைகள்;
நல்வாழ்வுக்கு அவை வேண்டிய முறைகள்.

காசுக்காய் பலர் எழுதுவர் அவற்றுக்கு உரைகள்,
ஆயினும் சமூகம் போடும் அவற்றுக்கு திரைகள்.

இந்த அவலம் கண்டாயிற்று பல பிறைகள்;
என்று சேருமோ கழண்ற சாதி மத மறைகள்?!

இல்லையெனில் ஒலிக்கப்படும் போர்ப்பறைகள்;
பொங்கியெழுதலால் நிரம்பும் சிறைகள்!

இனி புதிதாய் உழு

2006-12-04T03:00:00.000-08:00

வாகனங்கள் பறக்கும் சாலை;
புகை விட்டுக்கொண்டேயிருக்கும் ஆலை
இருக்குமா இவ்வுலகம் நாளைக் காலை?

விளைச்சல் இல்லாமல் வாடும் காடுகள்
உழுதது போய் இன்று அடிமாடுகள்.
என்று முடியும் இந்த பாடுகள்?

நிலத்தடியில் இல்லாத நீர்
எங்கள் விவசாயிகளின்
கண்களில்.

போதும் பூச்சிக்கொல்லி, இரசாயண உரம்
இனி கேட்டுப் பெறுவோம் ஒரு புது வரம்.
என்னினமே, தெரியுமா உனக்கு?
ஒரு புதுக் கணக்கு?
சாலச்சிறந்த உரம் தருவது மண்புழு.
இனி இரசாயணங்கள் ஏறட்டும் கழு.
என் விவசாயியே, பொங்கி எழு;
இனி புதிதாய் உழு.

ஒப்பற்ற ஒப்பனை-அதான் மேக்கப்புங்கோ

2006-12-02T18:49:00.000-08:00

இன்றைய காலகட்டத்தில் makeup என்பது தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகிவிட்டது... tweezingங்க்றாய்ங்க, facialங்க்றாய்ங்க, bleachingங்க்றாய்ங்க, ஒன்னும் புரியலடா சாமி...நம்ம நன்பர் ஒருத்தர்...சில பெண்களோட மே.மு-மே.பி படங்கள (அதாங்க மேக்கப்புக்கு முன் & மேக்கப்புக்கு பின்) மின்னஞ்சலில் அனுப்பியிருந்தார்...சும்மா சொல்லக்கூடாது...மேக்கப்போட மகிமையே மகிமை..அவருக்கு பெண்களோட படங்கதான் கெடச்சிருக்கு...ஆணோட படத்துக்கு என்னோடத டெவலப் பண்ண குடுத்திருக்கேன்...அதுவரைக்கும் என்சாய் திஸ்...

நிறவெறித்தனம்- இன்னும் ஏன்? ஏன்? ஏன்?

2006-12-02T07:12:00.000-08:00

காட்சி 1:

கடந்த ஞாயிறன்று இந்தியா-தென்னாப்ரிக்கா 3ஆவது ஒரு நாள் போட்டி. இந்தியா விளையாடிக் கொண்டிருந்த போது, தென்னாப்ரிக்க வீரர் Jacques Kallis வீசிய பந்தை இந்திய வீரர் M.S. Dhoni லகுவாக சிக்ஸர் அடித்துவிட, ஒரு அனிச்சை செயல் போல் Jacques Kallis Dhoniஐ நோக்கி உதிர்த்த வார்த்தைகள் என்னை உறையச் செய்தன...."You f...king Indian bastard." நிறவெறித்தனத்தின் கேவலமான வெளிப்பாடுகளில் இதுவும் ஒன்று.

காட்சி 2:

இப்போது ஆஸ்திரேலியா-இங்கிலாந்து அணிகளுக்கிடையே நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் Ashes தொடரில் இங்கிலாந்து அணியில் இடம் பெற்றிருக்கும் இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த Monty Panesar என்ற வீரரை நோக்கி, சில ஆஸ்திரேலிய கருங்காலிகள் "stupid Indian" என்று சொல்லியதைக்கூட ஒரு கணக்கில் சேர்க்கலாம். ஆனால் இதற்கு சப்பைக்கட்டும் விதமாக, ஆஸ்திரேலிய கிரிக்கெட் Board தலைவர் James Sutherland சொன்ன வார்த்தைகளான "I don't think there's too much racist about that." நிறவெறி கருங்காலித்தனத்தின் உச்சகட்டம்.

இன்றைய காலகட்டத்தில், Competitive sportsல் வெறியோடு மோதிக் கொள்வது ஒரு சாதாரணமான காரியமாக போய்விட்ட போதும்கூட, இம்மாதிரியான நிகழ்வுகள் மனதில் விவரிக்க முடியாத வலியை ஏற்படுத்தி விடுகின்றன.

விளையாட்டு, இலக்கியம், இசை, கலை முதலியன ஜாதி, மதம், மொழி, நாடு, நிறம் என்ற எல்லைகளுக்கு அப்பாற்ப்பட்டவை என்பதே பொதுவான ஒரு பார்வையென்ற போதிலும், இன்று இம்மாதிரியான ஊடகங்களிலும், தேவையற்ற பல விஷ விதைகள் விதைக்கப்பட்டுவிட்டன என்பது ஒரு மறுக்க முடியாத உண்மை.

கிரிக்கெட்டில் slow over rate, excessive appealing, improper dress code போன்ற காரணங்களுக்காக வீரர்களின் match fee பறிக்கப்படுவதையும், பின்னர் வரும் சில ஆட்டங்களில் அவர்கள் விளையாட முடியாதபடி தடை செய்யப்படுவதையும் (suspension) பார்க்கும் போது, எனக்குள் எழும் சில கேள்விகள். இதே வகையான அல்லது இதை விட கடுமையான தண்டனைகள், தனிநபர் மற்றும் நிறவெறித்தாக்குதல் நடத்தும் வீரர்களுக்கு தரப்படுவதில்லை? இது இன்னும் apartheid இருக்கிறது என்பதைத்தானே காட்டுகிறது?

கேள்விகள்.....கேள்விகள்.....யாரிடம் உண்டு பதில்கள்?

குண்டக்க மண்டக்க க்ளோனிங்

2006-11-28T08:35:00.000-08:00

ரசிக மஹாஜணங்களே....க்ளோனிங் நல்லதா கெட்டதான்னு சாலமன் பாப்பையா...லியோனி இல்லாமயே பட்டிமன்றம் நடத்திக்கிட்ருக்காய்ங்க.....எது எப்படியோ போகட்டும்....அதுக்கு தீர்ப்பு சொல்ல நா country tortoiseஓ (அட அதாங்க நாட்டாம) இல்ல பெரிய வாத்தியாரோ (இது grand master) இல்லை......

கொஞ்சம் குண்டக்க மண்டக்கத்தனமா யோசிச்சு Photo Shopல க்ளோனிங் பண்ணிருக்கு ஒரு வெவகாரம் புடிச்ச பயபுள்ள....நன்பர் ஒருவர் அத மின்னஞ்சலில் அனுப்பியிருந்தார்....என்சாய்....

கொள்ளுத் தாத்தா ரிஸ்க் எடுக்கமாட்டார்...

2006-11-27T12:29:00.000-08:00

கீழே நீங்கள் காண்பது வ. வா. சங்கத்தின் தல கைப்புள்ள போட்ட பதிவில் இருக்கும் நகைச்சுவை கவிதையின் தமிழ் உருவாக்கம்....மொழியோடு களத்தையும், கவிதை (கதை) மாந்தரையும் சிறிது மாற்றியுள்ளேன். கைப்புள்ளயின் பதிவுக்கு இங்கே சுட்டுங்கள். http://vavaasangam.blogspot.com/2006/11/blog-post_20.html

இனி கவுஜக்குள்ள போவமா........?

குடிக்கும் போது நான் ரிஸ்க் எதுவும் எடுப்பதில்லை.

ஆபிஸ் முடிந்து வீட்டுக்கு வரும் போது, மனைவி சமைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.
சமையலறையில் பாத்திரங்களின் சத்தம்.
பூனை போல வீட்டுக்குள் நுழைகிறேன்.
என்னுடைய கருப்பு அலமாரியிலிருந்து போத்தலை எடுக்கிறேன்.
கொள்ளுத் தாத்தா போட்டோவிலிருந்து என்னைப் பார்க்கிறார்.

ஆனால் யாருக்கும் என் திருவிளையாடல் தெரியவில்லை.
ஏனெனில் குடிக்கும் போது நான் ரிஸ்க் எதுவும் எடுப்பதில்லை.

பழையதொரு சிங்க்கின் மேலே இருக்கும்
இன்னொரு அலமாரியிலிருந்து ஒரு தம்ப்ளரை எடுக்கிறேன்.
அவசரஅவசரமாக ஒரு பெக் போடுகிறேன்.
தம்ப்ளரை கழுவி மேலே வைக்கிறேன், மறக்காமல் போத்தலையும்.
கொள்ளுத் தாத்தா மெலிதாக சிரிக்கிறார்.
சமையலறைக்குள் மெதுவாக எட்டிப்பார்க்கிறேன்.
மனைவி உருளைக்கிழங்குகளை வெட்டிக் கொண்டிருக்கிறாள்.

ஆனால் யாருக்கும் என் திருவிளையாடல் இன்னும் தெரியவில்லை.
ஏனெனில் குடிக்கும் போது நான் ரிஸ்க் எதுவும் எடுப்பதில்லை.

நான்: பக்கத்து வீட்டு ராமசாமி பொண்ணு கல்யாணம் பத்தி ஏதாச்சும் சேதி?
மனைவி: ஒன்னும் இல்லங்க. அவ ஒரு அதிர்ஷ்டக்கட்டை, பாவம் இன்னும் பாத்துகிட்டு இருக்காங்க.

நான் வெளியே வருகிறேன்; கருப்பு அலமாரி போடும் சின்ன சத்தம் கேட்கிறது; ஆனால் போத்தலை எடுக்கும் போது நான் சத்தம் போடவில்லை.
சிங்க்கின் மேலே இருக்கும் பழைய அலமாரியிலிருந்து
தம்ப்ளரை எடுக்கிறேன்; அவசரஅவசரமாக ஒரு பெக் போடுகிறேன்.
போத்தலை கழுவி சிங்க்கின் உள்ளே வைக்கிறேன்.
கருப்பு தம்ப்ளரையும் அலமாரிக்குள் வைக்கிறேன்.

ஆனால் யாருக்கும் என் திருவிளையாடல் இன்னும் தெரியவில்லை.
ஏனெனில் குடிக்கும் போது நான் ரிஸ்க் எதுவும் எடுப்பதில்லை.

நான்: ராமசாமி பொண்ணுக்கு அப்படி என்னடி வயசாயுருச்சி?
மனைவி: என்னங்க நீங்க? அதாச்சு அவளுக்கு ஏழு கழுதை வயசு. 29 ஆகப்போவுது.
நான்: ஓகோ.

நான் மீண்டும் வெளியே வருகிறேன்;
கருப்பு அலமாரிக்குள்ளிருந்து பழைய அலமாரியை எடுக்கிறேன்.
போத்தலை உருளைக்கிழங்குகளிலிருந்து எடுத்து
சிங்க்கிற்குள்ளேயே ஒரு பெக் போடுகிறேன்.
கொள்ளுத் தாத்தா சத்தம் போட்டு சிரிக்கிறார்
நான் அலமாரியை உருளைக்கிழங்குகளுக்குள் வைத்துவிட்டு.
கொள்ளுத் தாத்தா போட்டோவை கழுவி
கருப்பு அலமாரிக்குள் வைக்கிறேன்.
மனைவி சிங்க்கை அடுப்பின் மேல் ஏற்றிக் கொண்டிருக்கிறாள்.

ஆனால் யாருக்கும் என் திருவிளையாடல் இன்னும் தெரியவில்லை.
ஏனெனில் குடிக்கும் போது நான் ரிஸ்க் எதுவும் எடுப்பதில்லை.

நான்: (கோபத்துடன்) ராமசாமியவா கழுதைன்னு சொன்ன? இன்னொரு தடவ அப்படி பேசுனா நாக்க அறுத்துறுவேன்.
மனைவி: என்ன ஒளறறீங்க? வெளிய போய் சத்தம் போடாம ஒக்காரனும், தெரிஞ்சதா?

நான் மீண்டும் வெளியே வருகிறேன்;
கருப்பு போத்தலை உருளைக்கிழங்கிலிருந்து எடுத்து
அலமாரிக்குள்ளே போய் ஒரு பெக்கை போடுகிறேன்
சிங்க்கை கழுவி அலமாரிக்கு மேலே வைக்கிறேன்
மனைவி ஒரு சிரிப்பு சிரிக்கிறாள்.
கொள்ளுத் தாத்தா இன்னும் சமைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

ஆனால் யாருக்கும் என் திருவிளையாடல் இன்னும் தெரியவில்லை.
ஏனெனில் குடிக்கும் போது நான் ரிஸ்க் எதுவும் எடுப்பதில்லை.

நான்: (சிரித்துக் கொண்டே) போயும் போயி ராமசாமி ஒரு கழுதையவா கல்யாண்ம் செய்யப் போறான்?
மனைவி: என்ன முத்திப் போச்சா? போய் கொஞ்சம் மூஞ்சில தண்ணி அடிங்க.

நான் மீண்டும் சமையலறைக்கும் போய் அலமாரியின் மேல்
அமைதியாய் உட்காருகிறேன். அலமாரி அடுப்பின் மேல் இருக்கிறது.
வெளியே போத்தல்கள் போடும் சத்தம் கேட்கிறது.
எட்டிப் பார்த்தால் சிங்கிற்குள்ளே என் மனைவி
ஒரு பெக்கை போட்டுக் கொண்டிருக்கிறாள்.

ஒரு கழுதைக்கும் என் திருவிளையாடல் இன்னும் தெரியவில்லை.
ஏனெனில் குடிக்கும் போது கொள்ளுத் தாத்தா ரிஸ்க் எதுவும் எடுப்பதில்லை.

ராமசாமி இன்னும் சமைத்துக் கொண்டிருக்கிறான்.
நான் போட்டோவிலிருந்து என் மனைவியை
பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

ஆனால் யாருக்கும் என் திருவிளையாடல் இன்னும் தெரியவில்லை,
ஏனெனில் குடிக்கும் போது நான் என்ன எடுப்பதில்லை?

ஹாலந்து டுலிப் மலர்கள்

2006-11-27T09:46:00.000-08:00

மலர்கள் தரும் இன்பம் அலாதியானது. ஐம்புலன்களையும் கிளர்ச்சியடையச் செய்ய்யும் வல்லமை கொண்டவை மலர்கள். அதிலும் டுலிப் மலர்களை காண கண்கள் கோடி வேண்டும்.

இயக்குநர் ஷங்கர் ஜீன்ஸ், பாய்ஸ் போன்ற தன்னுடைய படங்களின் பாடல் காட்சிகளில் டுலிப் மலர் தோட்டங்களை அழகாய் காண்பித்திருப்பார்.

பொதுவாக ஹாலந்து நாட்டில் தான் டுலிப் மலர்கள் உலகிலேயே அதிகம் விளைகின்றன. நன்பர் ஒருவர் மின்னஞ்சலில் அனுப்பிய ஹாலந்து டுலிப் மலர்களின் படங்கள் இங்கே உங்கள் பார்வைக்கு.

யான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம்.

அம்மா என்றொரு அற்புதம்

2006-11-21T08:04:00.000-08:00

அன்புள்ள அம்மா.

உன்னிடம் கேட்பதற்கு

நிறைய கேள்விகள் உண்டு.

ஆனால் முகமுகமாய்

பேசமுடியாமல்

பாழாய்ப்போன

நாகரீக வெட்கம் தடுக்கிறது.

எனவே கவிதைதான்

என் கைக்கருவி.

அம்மா!

* நீ என்னை வைத்திருந்த

கருவறையின் கதகதப்புக்கு

என்ன கைம்மாறு செய்வேன்?!

* கருவில் உன்னை

நிரம்ப உதைத்தேனா?

* என்னைப் பெற்றெடுக்கையில்

அதிகமாய் வலித்ததா?

* பசிக்காய் அழுதழுது

உன் தூக்கம் கெடுத்தேனா?

* பாலூட்டும்போது உன்னை

காயப்படுத்தினேனா?

எல்லாவற்றுக்கும் ஏதோ

என்னால் முடிந்ததாய்

கவிதை கருப்பையில்

உனை சுமந்து பெறுகிறேன்.

என்னை மிகவும் பாதித்த ஒரு கவிதை

2006-11-19T19:18:00.000-08:00

கவிஞர் சுகிர்தராணியின் இந்த கவிதை என்க்குள் ஏற்ப்படுத்திய பாதிப்பை விளக்க வார்த்தைகள் கிடைக்கவில்லை.

ஒருவேளை

தோலினால் அடி தைக்கப்பட்டக்
கூடையுடன் அவள் கிளம்புகிறாள்
முனைமழுங்கிய இரும்புத்தகடும்
சேகரிக்கப்பட்ட சாம்பலும்
அவள் கைகளில் கனக்கின்றன.
மனித நெரிசலில் திணறும்
வீடொன்றின் பின்புறம் வந்து நிற்கிறாள்
பார்வையில் படுகிறது.
ஆணியில் சுழலும் சதுரத்தகடு.
ஒற்றைக்கையால் அதை உயர்த்தியபடி
சாம்பலையள்ளி உள்ளே வீசுகிறாள்
பின்
துளையின் முரட்டுப் பக்கங்களில்
முழங்கை சிராய்க்க
இடவலமாய் கூட்டிக் கூட்டி
கூடையில் சரிக்கிறாள்.
நிரம்பிய கூடை தலையில் கனக்க
நெற்றியில் வழியும் மஞ்சள்நீரை
புறங்கையால் வழித்தபடி
வெகுஇயல்பாய் கடந்து போகிறாள்,
அவளுக்காக என்னால் முடிந்தது
ஒருவேளை மலங்கழிக்காமலிருப்பது.

The Story Doesn't End here

2006-11-18T10:58:00.000-08:00

Once upon a time a tortoise and a hare had an argument about who was faster. They decided to settle the argument with a race. They agreed on a route and started off the race. The hare shot ahead and ran briskly for some time. Then seeing that he was far ahead of the tortoise, he thought he'd sit under a tree for some time and relax before continuing the race. He sat under the tree and soon fell asleep. The tortoise plodding on overtook him and soon finished the race, emerging as the undisputed champ. The hare woke up and realized that he'd lost the race. The moral- "Slow and steady wins the race. This is the version of the story that we've all grown up with." THE STORY DOESN'T END HERE, there are few more interesting things.....it continues as follows...... The hare was disappointed at losing the race and he did some soul-searching. He realized that he'd lost the race only because he had been overconfident, careless and lax. If he had not taken things for granted, there's no way the tortoise could have beaten him. So he challenged the tortoise to another race. The tortoise agreed. This time, the hare went all out and ran without stopping from start to finish. He won by several miles. The moral - " Fast and consistent will always beat the slow and steady. It's good to be slow and steady; but it's better to be fast and reliable." THE STORY DOESN'T END HERE The tortoise did some thinking this time, and realized that there's no way it can beat the hare in a race the way it was currently formatted. It thought for a while, and then challenged the hare to another race, but on a slightly different route. The hare agreed. They started off. In keeping with his self-made commitment to be consistently fast, the hare took off and ran at top speed until he came to a broad river. The finishing line was a couple of kilometers on the other side of the river. The hare sat there wondering what to do. In the meantime the tortoise trundled along, got into the river, swam to the opposite bank, continued walking and finished the race. The moral - " First identify your core competency and then change the playing field to suit your core competency." THE STORY STILL HASN'T ENDED. The hare and the tortoise, by this time, had become pretty good friends and they did some thinking together. Both realized that the last race could have been run much better. So they decided to do the last race again, but to run as a team this time. They started off, and this time the hare carried the tortoise till the riverbank. There, the tortoise took over and swam across with the hare on his back. On the opposite bank, the hare again carried the tortoise and they reached the finishing line together. They both felt a greater sense of satisfaction than they'd felt earlier. The moral - "It's good to be individually brilliant and to have strong core competencies; but unless you're able to work in a team and harness each other's core competencies, you'll always perform below par because there will always be situations at which you'll do poorly and someone else does well. Teamwork is mainly about situational leadership, letting the person with the relevant core competency for a situation take leadership. Note that neither the hare nor the tortoise gave up after failures. The hare decided to work harder and put in more effort after his failure. The tortoise changed his strategy because he was already working as hard as he could." In life, when faced with failure, sometimes it is appropriate to work harder and put in more effort. Sometimes it is appropriate to change strategy and try something different. And sometimes it is appropriate to do both. The hare and the tortoise also learnt another vital lesson. When we stop competing against a rival and instead start competing against the situation, we perform far better. To sum up, the story of the hare and tortoise has much to say: Chief among them are that fast and consistent will always beat slow and steady; work to your competencies; pooling resources and working as a team will always beat individual performers; never give up when faced with failure; & finally, compete against the situation - not against a rival.

Thanks: www.pravsworld.com

காமாலைப் பார்வைகள்

2006-11-17T10:46:00.000-08:00

காலையில் வங்கி செல்லும் அவசரத்திலும் அந்த காட்சி கண்ணில் பட்டது. அந்த கிழவன் பக்கத்தில் பிச்சை எடுத்து கொண்டிருக்கும் சிறுவனை விரட்டிக்கொண்டிருந்தான். "டேய்! ஏண்டா நா இருக்க எடந்தான் ஒனக்கு கெடச்சுதா? வந்துட்டான் பொலப்புல மண்ண போட, வேற எங்கயும் போய்த் தொலயாம?!" அவனுடைய சுயநலத்தை பார்த்து எனக்கு பற்றிக் கொண்டு வந்தது. "என்ன மனுஷன் இவன்?' நிணைத்துக்கொண்டே சென்று விட்டேன்.மாலையில் வீடு திரும்பும் பொழுது அந்த இடத்தில் ஒரே கூட்டம். எட்டிப் பார்த்தேன். அதே சிறுவன், அதே கிழவன். இப்போது சிறுவன் உயிரற்ற சடலமாக; பக்கத்தில் அதே கிழவன் பெருங்குரலில் அழுது கொண்டிருந்தான். "ஆரு பெத்த புள்ளயோ? இப்படி கெடக்குதே? அய்யா, சாமீ, தர்மம் பண்ணுங்கய்யா?." சிறுவனை அடக்கம் செய்ய அவன் கையேந்திக்கொண்டிருப்பது புரிந்தது. அவனுடைய அழுகுரலில் உள்ள உண்மை என் உள்ளத்தை சுட்டது. காலையில் ஒரு கணம் அவனைக் குறித்த ஒரு மேலோட்டமான பார்வையில் அவனை ஒரு தவறான மதிப்பீடு செய்தது நிணைவுக்கு வந்தது. ஒரு விவரிக்க முடியாத உணர்வு என்னை கவ்வ, கணத்த இதயத்தோடு அந்த இடத்தை விட்டு அகண்றேன்.

தமிழ்மணம் உள்ளே வரலாமா?

2006-11-17T06:50:00.000-08:00

தமிழ்மணமே உள்ளே வரலாமா?

சிறுவன் நான்.
குறையிருப்பின் குட்டுங்கள்.
தவறு செய்தால் திட்டுங்கள்.

முதல் தமிழ் பதிவு-Haiku attempt

2006-11-16T05:14:00.000-08:00

எங்கள் வீட்டு கினறு.
சிதறிக்கொண்டிருக்கும் சூரியன்.
தண்ணீர் முகக்கும் போதெல்லாம்.

True love

2006-11-15T00:12:00.000-08:00

A woman and her friend are sitting together having lunch after one of the women's husband's funeral service.

The friend asks the woman if her husband had any life insurance, and the widow answered her. "Well, he had 100,000 dollars in life insurance, but it is all gone."

"All gone?" the friend asks, shocked.

"Yes", said the widow.

"I don't understand", says the friend. "How did you already spend 100,000 dollars?"

"Well, it is really not as bad as you think." says the widow.

"I had to pay 5000 for his funeral and burial, 1000 dollars were donated to the church for the service, and 90000 dollars for the memorial stone. I have just 4000 dollars left"

Puzzled, the friend looks at the widow and says "That must have been a huge stone for 90000 dollars!"

The widow answers, "Yeah, it was a 36-carat diamond!"

A tale of 2 letters

2006-11-14T23:06:00.000-08:00

As you sow; so you reap

The letter
Dear Husband,
I’m writing you this letter to tell you that I’m leaving you for good.I’ve been a good woman to you for seven years and I have nothing to show for it. These last two weeks have been hell. Your boss called to tell me that you had quit your job today and that was the last straw.Last week, you came home and didn’t notice that I had gotten my hair and nails done, cooked your favorite meal and even wore a brand new negligee. You came home and ate in two minut es, and went straight to sleep after watching the game. You don’t tell me you love me anymore, you don’t touch me or anything. Either you’re cheating or you don’t love me anymore, what ever the case is, I’m gone.P.S. If you’re trying to find me, don’t. Your BROTHER and I are moving away to West Virginia together! Have a great life!
Sincerely Yours
Ex-wife.

The Reply
Dear Ex-wife
Nothing has made my day more than receiving your letter. It’s true that you and I have been married for seven years, although a good woman is a far cry from what you’ve been. I watch sports so much to try to drown out your constant nagging. Too bad that doesn’t work. I did notice when you cut off all of your hair last week, the first thing that came to mind was “You look just like a man!” My mother raised me to not say anything if you can’t say anything nice. When you cooked my favorite meal, you must have gotten me confused with MY BROTHER, because I stopped eating pork seven years ago. I wanted to hug you tight and make love to you when you had on that new negligee because the price tag was still on it. I prayed that it was a coincidence that my brother had just borrowed fifty dollars from me that morning and your negligee was 49.99 dollars.

After all of this, I still loved you and felt that we could work it out. So when I discovered that I had won the lotto for 10 million dollars, I quit my job and bought us two tickets for a world tour, but when I got home you were gone. Everything happens for a reason I guess. I hope you have the filling life you always wanted. My lawyer said with your letter that you wrote, you won’t get a dime from me. So take care.
Signed
Lucky

Wife

2006-11-14T22:45:00.000-08:00

<--This is the real-time picture of a heart

It is a lie to say that she is an elf or angel
But only with her to the test called life I gel.
I won’t flatter and deceive that she is a fairy
But I can say for sure only she makes my life airy.
At times I don’t know, in my life, what is her role,
But I know with her I can even survive the North Pole.
In toto it would be all null and void in life,
If we don’t have the one called wife.

Bhartha Naadu Pazham (read fruit) Perum Naadu

2006-11-14T22:10:00.001-08:00

The height of dutifulness or is it laziness....

Akka, Anna, Amma, Appa, Thambi, Thangachi...somberithanamaa illai kadamai unarchiyoda uchakattama....thangaladaa saami

All that glitters is definitely gold

2006-11-14T03:44:00.000-08:00

"If you are a poor man, it's not your fault, But if your father-in-Law is a poor man, it's definitely your fault"Here is a faultless couple (Javed Miandad's son and his wife (Dawood Ibrahim's Daughter).........All that Glitters is Definitely Gold

Winter Medication

2006-11-14T01:16:00.000-08:00

Tis winter time and my lips are full of cracks;
To cure this I searched many medication racks,
And have decided to cover them with soft clips;
Beloved, why dont you donate your lips?